با كنار هم قرار دادن رفتارهای خاتمی در ماه‌های اخیر، آشكار می‌شود كه خاتمي از هر فرصتي براي اعلام مرزبندي با جنبش سبز و بازگشت به نظام استفاده کرده و علاقه‌اي به خروج از زير چتر جمهوري اسلامي ندارد.

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ پس از حضور جنجالي سيد محمدخاتمي پاي صندوق راي حوزه دماوند در 12 اسفند سال گذشته،
وی بار ديگر در كانون توجه محافل سياسي داخل و خارج قرار گرفت و علامت سوال بزرگي را مقابل چند و چون آينده فعاليت خود در صحنه سياسي كشور به وجود آورد.

اما شايد بهترين راه براي پي بردن به راهبردي كه خاتمي براي ادامه راه در ذهن خود ترسيم كرده است، نگاهي به عملكرد وي در ماه‌هاي گذشته باشد تا با يافتن خط سير رفتاري او، به تحليل صحيحي از حال و روز فعلي و برنامه‌اش برای آینده رسيد.

خاتمي پيش از انتخابات تصريح كرده بود كه قصد تحريم انتخابات را ندارد و حتي گفته بود كه هر كس براي كانديداتوري با او مشورت كرده را تشويق به شركت در انتخابات كرده است.

وي همچنين در ديدار با يكي از چهره هاي رسانه اي گفته بود كه قصد دارد در چارچوب نظام، به فعالیت سیاسی بپردازد و تاکید کرده بود كه " من مي دانم اگر رهبري ضربه‌اي بخورد، نظام ضربه وارد خواهد شد."

همين مواضع نشان مي‌داد كه هر چند خاتمي تلاش خاصی در جهت بالا بردن مشاركت مردمي در انتخابات نمي‌كند، اما مرزبندي آشكار خود با طيف‌هاي تندرو اصلاح طلب كه بر طبل تحريم انتخابات مي‌كوبيدند را حفظ كرده است.

اما نقطه عطف خبرسازی خاتمي شركت وی در انتخابات دوازدهم اسفند ماه بود. به محض انتشار خبر انداخته شدن راي او به صندوق محافل اپوزيسيون، هجمه هايي را به وي شروع كردند، و برخي دوستان داخلي و خارجي نيز سعي كردند تفسيرهاي خود را از ماجرا ارائه دهند.
 
خاتمی چند روز بعد، علت این حضور را «باز شدن روزنه ای برای امکان مفاهمه با تکیه بر حقوق و مصلحت مردم و پیشرفت واقعی کشور» اعلام کرد.

رييس جمهور سابق كشورمان همچنين در ديداري با اعضاي انجمن اسلامي دانشگاه تهران پس از شرکت در انتخابات تاكيد كرده بود كه اگر انتقاد و اعتراضي هست درون نظام مطرح مي‌شود و نه عليه آن.

اما يكي ديگر از حركات خاتمي تقاضاي وي جهت ديدار با يكي از مقامات ارشد نظام در اولين روزهاي سال جديد بود؛ هر چند اين ديدار هرگز برگزار نشد، اما نفس این درخواست نشان مي‌داد خاتمي قصد ادامه همراهي با جاده جنبش سبز را ندارد و به دنبال روزنه‌اي براي بازگشت است.
 
در همين رابطه اظهارات عبدالله نوري به خاتمي هم جالب توجه است كه خطاب به خاتمي گفته بود؛ اگر من جاي تو بودم مي‌رفتم و پشت در بيت رهبري مي‌نشستم تا ايشان اجازه ملاقات بدهند.

از سوي ديگر چند روز پيش نقل قولي از خاتمي در مورد مذاكرات هسته‌اي ايران و 1+5 منتشر شد كه طي آن وی ابراز اميدواري كرده بود كه با هوشياري مذاكره كنندگان، نتيجه اين نشست به سود منافع جمهوري اسلامي و مردم ايران رقم بخورد.

از كنار هم قرار دادن مجموع موارد گفته شده آشكار مي شود كه خاتمي از هر فرصتي براي اعلام مرزبندي با جنبش سبز و بازگشت خود به نظام استفاده کرده و علاقه‌اي به خروج از زير چتر جمهوري اسلامي ندارد.

از سوي ديگر مقامات ارشد نظام و صاحب‌نظران سياسي نيز بارها تصريح كردند كه با اصلاح طلباني كه به دنبال ساختارشكني و افراطي گري نيستند، مشكلي ندارند و اين افراد حق فعاليت در فضاي سياسي كشور را دارند.

البته مسلماً خاتمي اين روزها بايد به مسائل ديگري هم بيانديشد؛ مسائلي ماننده دوستاني كه از عدم همراهي وي ناراحت هستند و همچنين بخشي از افكار عمومي كه هنوز حاضر به پذيرش سيد خندان اصلاحات! نيستند.
 
بايد منتظر مانده و ديد كه در روزهاي منتهي به انتخابات رياست جمهوري يازدهم چه حوادثي انتظار جبهه اصلاحات و سيد محمد خاتمي را مي كشد.